Saturday, July 25, 2020

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा आणि मी

दिवसाच्या सुरवातीला कामांची उजळणी...

गॅसवर उकळणारा आलं घातलेला चहा…

'चला उठा सकाळ झाली' ची हाक…

अर्धवट झोपेतले पेंगूळलेले डोळे…

इवल्याशा हातांचा गळ्याभोवती विळखा…

दोन मिनिटांत दात घासून पाच मिनिटांत आंघोळ...

नाश्ता पोटात ढकलताना मिळालेला घटकेचा आराम…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

स्वच्छ सूर्यप्रकाश आणि मी…


एकीकडे कांदा तर दुसरीकडे टोमॅटो…

कापलेल्या भाज्यांनी बघितलेली मुक्तीची वाट...

कुकरची नेमकी न मोजलेली शिट्टी…

राई-जिरं-कडीपत्त्याची खमंग फोडणी…

तव्यावर गरागरा फिरणारी टम्म फुगलेली चपाती…

इतक्यात वाजलेला ऑफिसचा फोन…

Will revert shortly हे ठरलेलं उत्तर…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

दाटून आलेले ढग आणि मी…


Inbox मध्ये आलेला emails चा पूर…

चार वेळा डोळ्याखालून घातलेली एकच document…

Confcall संपायची आतुरतेने बघितलेली वाट…

त्यात प्रश्न विचारणाऱ्यांना mute वर घातलेल्या शिव्या…

कडकडून भुकेने पोटात ओरडणारे कावळे…

दुपारची जेवणं आणि भांड्यांचा ढीग…

भांडी उरकताना आठवलेली ऑफिसची deliverables…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

रिपरिप सुरू झालेला पाऊस आणि मी…


फोन calls आणि emails नी भिरभिरलेलं डोकं…

Laptop च्या स्क्रीनवर खिळलेले डोळे…

दमून भागून दिलेली एक मोठी जांभई…

अजून अवकाश आहे सांगणारं घड्याळ…

शेजारी बिलगून झोपलेलं काळजीमुक्त पोर…

बालपणच बरं होतं याची पुनःश्च जाणीव…

पुन्हा वास्तवात घेऊन येणारा बॉसचा ई-मेल…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

पावसाचा अचानक वाढलेला जोर आणि मी…


संध्याकाळचा चहा आणि जेवणाची तयारी…

न संपणारी कामं उद्यावर ढकलायची लगबग…

बरंचसं काम पूर्ण झाल्याचा सुस्कारा…

आजूबाजूला पसरलेला खेळण्यांचा ढीग…

लेकीबरोबर पुन्हा लहान होऊन खेळण्याची गंमत…

आनंदाने येऊन बिलगलेले छोटेसे हात…

उद्याच्या लढाईसाठी मिळालेलं मणभर बळ…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

संधीप्रकाशाचा मनोहारी खेळ आणि मी…


म्हणता म्हणता झालेली दिवसाची रात्र…

उद्याची तयारी करून विसावलेला जीव…

गोष्टी ऐकून झोपी गेलेले चिमुकले डोळे…

Earphonesवर गुंजत असलेलं 'फिर वही रात है'...

बाहेर रस्त्यावर सामसूम आणि मंद सुटलेला वारा…

हातात कॉफीचा कप आणि सोबत आठवणींचा दरवळ…

mobileमध्ये कैद झालेल्या सहज सुचलेल्या ओळी…

खिडकीतून दिसणारा आभाळाचा तुकडा…

ढगामागून डोकावणारा एक मुक्त चंद्र आणि मी…


-शुभदा

Sunday, July 5, 2020

Lockdown वाढदिवस

यावर्षी आपल्यापैकी बऱ्याच जणांचे वाढदिवस lockdown मध्ये साजरे झाले. नेहमीपेक्षा वेगळ्या असणाऱ्या या celebration बद्दल हे थोडे पांढऱ्यावर काळे…

अगदी लहानपणापासून मला वाढदिवसाचे भारी कौतुक. सुदैवाने जसं जसं वय वाढत गेलं तसं तसं हे कौतुक कमी होण्याऐवजी अजून वाढतच गेलं. फक्त त्या कौतुकाचं स्वरूप थोडं बदलत गेलं. आपल्या वाढदिवसादिवशी खूप शुभेच्छा आपल्याला मिळाव्यात एवढीच काय ती अपेक्षा. मला आठवतं एकदा शाळेत असताना नवीन वर्ग असल्याने कोणीच मला वाढदिवसादिवशी wish नव्हतं केलं. कारण कोणाला माहीतच नव्हतं की त्यादिवशी माझा वाढदिवस होता. तसंच काहीसं पुढे पहिल्या job च्या वेळी ऑफिस मध्ये झालं. आणि मग मी ठरवून टाकलं की बस...आता यापुढे आपला वाढदिवस आपणच साजरा करायचा. खूप खुश राहायचं त्यादिवशी. स्वतःला एक मस्त gift द्यायचं. आपल्या घरच्यांसोबत, जवळच्या मित्रमैत्रिणींसोबत दिवस घालवायचा.

जे मला जवळून ओळखतात त्यांना माहीत आहे की मी कसं वाढदिवसाच्या महिनाभर आधीपासूनच 'मेरा birthday आ रहा है...मेरा birthday आ रहा है' अशी दवंडी पिटवायला सुरुवात करते. एरवी वर्षभर अतिशय matured, थोडीशी serious असा आविर्भाव असणारी मी, वाढदिवसाच्या काही दिवस आधी वयापेक्षा पाच दहा वर्षं लहान होऊन जगण्यात आनंद मानते. कोणाला ते बालिश वाटेल का याबद्दल अजिबात विचार न करता मुक्तपणे स्वतःची हौस भागवण्याचा तो एक प्रयत्न असतो. यावर्षीही उत्साह तोच आहे. पण वाढदिवसाचे स्वरूप थोडे बदलले आहे. यावर्षी वाढदिवस आला तो lockdownच्या काळात. त्यामुळे दरवर्षीप्रमाणे cakes ची रेलचेल नाही की स्वतःसाठी नवीन कपडे किंवा gift खरेदी करणं नाही. थोडक्यात tangibles नाहीत. पण ते नसल्यामुळे हा वाढदिवस अजून खास झाला आहे. Intangibles चे महत्व अजून प्रकर्षाने जाणवतंय. आजूबाजूला आपल्यावर प्रेम करणारी आपली माणसं असावीत आणि सोबत मनापासून दिल्या गेलेल्या शुभेच्छा…बस एवढ्यावर सुद्धा वाढदिवस साजरा होऊ शकतो हे या lockdown च्या निमित्ताने नव्याने कळतंय.

तशा वाढदिवसाला मिळणाऱ्या शुभेच्छा वेगवेगळ्या स्वरूपाच्या असतात. काही मंडळी रात्री बाराच्या ठोक्याला wish करतात, तर काही दुसऱ्या दिवशी. काही अजूनही हक्काने call करतात, काही whatsapp वर शुभेच्छा देतात तर काही facebook वर. यावेळच्या lockdown मुळे video calls वरही शुभेच्छा दिल्या जात आहेत. यासगळ्यांमध्ये रात्री बाराच्या ठोक्याला शुभेच्छा द्यायला मला विशेष आवडतात. वाढदिवस हा वर्षातला एक खास दिवस असतो, त्यामुळे त्याच्या पहिल्या मिनिटापासूनच तो दिवस त्या व्यक्तीसाठी साजरा व्हावा हा त्यामागे हेतू असतो. अर्थात काही जणांना तो अतिउत्साह वाटतो. मी आजही शक्य असेल तेव्हा रात्री बारा वाजता whatsapp वर message करून wish करणं prefer करते. पण समोरून 'एवढं कशाला जागायचं?' असा सूर आला तर मात्र हात आवरता घेते. आपल्या शुभेच्छांचं समोरच्याला ओझं वाटू नये हेही तितकंच महत्त्वाचं. मला वाढदिवसादिवशी birthday note लिहायलाही आवडतं. अर्थात फक्त त्यांच्यासाठी ज्यांना त्या वाचायला आवडतं. एकूणच, ज्यांच्यामुळे आपल्या आयुष्यात काही सुखाचे, आनंदाचे क्षण आले असतील त्या सगळ्यांच्या वाढदिवसादिवशी आपल्या मनःपूर्वक शुभेच्छा देऊन त्यांचा दिवस अधिक खास करावा असं मला वाटतं.

यावर्षी घरातच असल्यामुळे विचार करायला, स्वतः कडे पाहायला वेळ आहे. डोक्यावरचे grey hair of knowledge वाढत चालले आहेत. चेहऱ्यावर अजून सुरकुत्या नाही पडल्या याचं समाधान आहे. मनापासून हसलं की सुरकुत्या पण लपतात म्हणे. त्यामुळे वय वाढेल तसं अजून जास्त हसत राहायचं म्हणतेय. आपल्याला काय करायला आवडतं आणि काय अजिबातच नाही आवडत याची पक्की यादी एव्हाना तयार झाली आहे. त्यानुसार आपण आपल्या आवडीच्या गोष्टी करून आनंदी राहायचं हा एकच agenda आहे. आयुष्य almost mid life point वर येऊन पोचलेय. उत्तरार्ध हा पूर्वार्धापेक्षा अधिक exciting असेल अशी आशा आहे. अजून बऱ्याच गोष्टी करायच्या आहेत, बरेचसे अनुभव घेणं बाकी आहे. बाबा आजारी असताना एक मैत्रीण म्हणाली होती की त्यांचं जगण्यावर प्रेम आहे त्यामुळे ते यातूनही बरे होतील. आणि त्यांनी तशी recovery सुद्धा दाखवली होती. त्यामुळे यापुढे त्यांच्यासारखं जगण्यावर प्रेम करायचं आहे. न जाणो पुढे कधी गरज पडलीच तर तेच पुन्हा उभं राहण्यात मदत करेल.

इथे एकीकडे आई घरी cake बनवण्याची तयारी करतेय. नवरा आणि भाऊ lockdown मध्ये सुद्धा काहीतरी gift deliver होऊ शकेल का ते check करतायत. लेक piggy bank मध्ये जमा असलेले पैसे वापरून dress gift करणार म्हणतेय. यावर्षी lockdown मुळे माझ्या ऑफिसमधल्या दोन जिवलग मैत्रिणींना भेटता येणार नाहीये याचं थोडं वाईट वाटतंय. पण या सगळ्यात आपण यावर्षी जिवंत आहोत 'हेही नसे थोडके' असं समजून मी देवाचे मनोमन आभार मानतेय. शेवटी आपण आणि आपल्या जवळची माणसं जिथे आहोत तिथे सुखरूप आहोत हे समाधानच यावर्षीच्या lockdown वाढदिवसाचं सगळ्यात मोठं gift आहे.

-शुभदा

Women's Day

#womensday2023  This morning when my maid didnt turn up, I took over the charge and cooked our meal like any other day. The last minute chan...